Mahfi, The Circle

Gönül adamı

Gönülsüz bir adamdı Kemal

Kimselere darılmazdı

Sessizce mahcup olur

Vefasızlık ona sorulmazdı

**

Sordum geçenlerde Kemali

Bir öğlen vakti alındı dediler

Sanki ciğerimi benden

Söküp zindana götürdüler

**

Garip bir adamdı Kemal

Yüzünde çizgi çizgi fukaralık

Kimbilir onu satan hâlin

Cibilliyeti bilmem kaç paralık

**

Öyle büyük hayalleri yoktu Kemalin

Bulguru sever, yanında ayran içerdi

Ne zaman başım öne eğilse

“Ne o kumandan” derdi…

**

Sırtında ağır yükler taşır

Çoğu zaman yalnızdı

Ne giyse yakışır

Kundura giyer boyamazdı

**

Sakal tıraşını es geçmez

Bazen saçını taramazdı

Tek gayesi uhrevilik

Başka hikmet aramazdı

**

Direnişin hikayesiydi Kemal

Sloganı adım adım atardı

Varsa mevzuda suistimal

Tozu dumana katardı

**

Çok kaleler düştü

Düşmedi yere fiyakası

Korkaklar başına üşüştü

Tek başına yetti cakası

**

Hatırladıkça maziyi

Hey gidi günler diyorum

Yüreğimdeki sızıyı

Herkesten gizliyorum

**

Şimdilerde Kemalim

Ben sürgünde sen hapis

Merak edersen halim

Meriç’ten aldım terhis

**

Ne zaman yadıma düşse

Durur sessizce efkârlanırım

Sorsalar edep ne diye

Kemal der utanırım…